Þórdís tekur skot á körfuna
Á sunnudeginum fór Signý svo í Garðabæinn og keppti þar með strákunum og enduðu þau í eftsta sæti A-riðils. Mikil sigurhelgi hjá okkar dömu.Höfum verið að lesa Jósefínubækurnar eftir Maríu Gripe undanfarið. Hef lesið svona kafla og kafla fyrir krakkana á kvöldin en svo tókum við þetta af meiri krafti í vetrarfríinu og kúrðum okkur uppi í rúmi á morgnana og lásum nokkra kafla í einu.
Mæli með að allir rifji upp þessar bækur með börnunum sínum (eða án þeirra - þær standa sko líka alveg fyrir sínu í fullorðinsheiminum).
Maria Gripe, sem er nýlega látin, skrifaði 36 bækur sem voru þýddar á fjölmörg tungumál og er talin með afkastamestu rithöfundum Svíþjóðar. Ætli ég fái ekki Elvis bækurnar lánaðar á bókasafninu næst til að lesa.
Vetrarfríið á Grandaveginum var óvenjulega ljúft í ár - ástæðan er náttúrulega sú að í fyrsta skipti í sögu vetrarfríanna gáfum við skít í vinnuna og tókum frí með krökkunum.
Við byrjuðum fríið á að fara norður í sæluna í Mánahlíð. Þar voru dýrindis máltíðir á hverjum degi og öll aðstaða eins og á fimm stjörnu hóteli (krakkarnir dreifðu meira að segja svo vel úr sér um húsið að þau voru öll í sérherbergjum ...) og Stefán frændi bjó til snjókall með systkinunum og spilaði við þau bæði Íslandsspilið og ægilega skemmtilegt leir-spil sem við keyptum.
Við fórum líka í leikhús og sáum Óvita. 
Við gefum leikritinu okkar allra bestu dóma. Krakkarnir skemmtu sér vel og mamman var í "sjokki" út af beittri ádeilunni - man ekki eftir að ádeilan hafi verið svona beitt í gamladaga þegar ég las bókina og sá leikritið í sjónvarpinu - en það er auðvitað af því að nú er verið að deila á mig .... Guðrún Helgadóttir er náttúrulega snillingur, nýja tónlistin er vel heppnuð og leikararnir stórir og smáir standa sig með miklum sóma.
heil á húfi. Hún hefur greinilega einhversstaðar fengið að borða því hún er vel haldin.
Það voru miklir fagnaðarfundir þegar við komum að norðan og Ronja tók á móti okkur á tröppunum. Það var knúsað langt fram á nótt og hún passaði upp á að sofa eitthvað í öllum rúmum heimilisins um nóttina.
Litla kisan okkar hún Ronja er týnd.
Hún fór út síðastliðinn sunnudag og kom ekki heim aftur.
Við erum öll mjög sorgmædd yfir þessu, enda er Ronja einstaklega skemmtilegur og góður köttur. Við auglýstum eftir henni á Kattholti og vonandi finnst hún eða skilar sér sem allra fyrst.
http://www.kattholt.is/displayer.asp?Page=21&FAQ_type=Flokkur&p=ASP\Pg21.asp
Las þessa bók um daginn. Mæli með henni fyrir alla lesendur Fréttasíðu Grandavegarins (ég get lánað áhugasömum mitt eintak).
Við keyrðum norður á bóginn (sumir voru á hægfara farartækjum).
Byrjuðum gönguna, en við gengum samtal um 45 km.
Fyrstu nóttina, var tjaldað í myrkri, þá komu höfuðljósin úr Rei sér vel.
Guðbergur vildi endilega taka tafl og klukku með svo bræður hans gætu telft við öll hugsanleg tækifæri....
Útsýnið var stórkostlegt.
Enduðum svo á að borða á góðum veitingastað eftir 3 nætur í tjaldi. "My brother is still hungry......"
Kvöldsólin.
Frétt af heimasíðu KR
http://www.kr.is/karfa/frettir/?cat_id=16500&ew_0_a_id=289198
Ólafur Þorri Sigurjónsson varð fyrir því óhappi að karfa sem hengd er á rimlana í DHL-Höllinni féll af þegar að þeir félagar voru á fullu við að troða á hana. Karfan er ekki troðslukarfa og því gerðist það því miður að karfan féll á Ólaf Þorra þegar að hann og félagar hans voru að troða "alley op" með þeim afleiðingum að sauma þurfti strákinn sex þriggjastiga spor í augabrúnina.
Ólafur Þorri var kominn heim kátur með stóran plástur yfir saumunum.
Ólafur Þorri getur ekki beðið eftir að komast á æfingu á nýjan leik en öllum strákunum á æfingu dauðbrá þegar að atvikið gerðist. Strákurinn er brattur og það er fyrir öllu. Við vonum að Ólafur Þorri jafni sig sem allra fyrst og mæti gallvaskur á minniboltaæfingar.
Fórum í frábæra ferð um síðustu helgi. Því miður misstu Þórdís og Óli af henni þar sem þau voru í Vindáshlíð og á Akureyri þannig að við verðum pottþétt að endurtaka ferðina síðar.
Þurftum stundum að giska á í hvaða stefnu næsta stika væri en náðum heilu og höldnu inn í Innstadal um kl. 23:45. 
Fylgdum þá rauðum læk í vesturátt þar til við komum inn að fallegu gili þar sem við tjölduðum og fengum okkur heitt kakó og samloku fyrir svefninn.
Er búin að vera að skoða frábæra síðu um Hengilssvæðið og stal myndinni af vegvísinum þaðan til að myndskreyta ferðasöguna þangað til ég set inn okkar myndir.
Lóla, Rúnar og fjölskyldur komu líka í mat og náðu stelpurnar allar strax mjög vel saman. Eftir útileiki fram undir miðnætti fengu Snæfríður, Wilma og Althea svo að gista hjá okkur, en María Katrín fór heim með pabba sínum. Þetta var virkilega skemmtileg heimsókn en þægilegri gesti þau en Helenu, Staffan og dæturnar ásamt uppáhalds systkinum mínum og þeirra frábæru fjölskyldum er vart hægt að hugsa sér.Sumarið hefur ekki verið alveg tíðindalaust hjá Grandavegarsystkinunum. Vikuna sem Ólafur Þorri ætlaði að vera í fótboltaskóla bauðst honum að fara í byggingarvinnu með Þórbergi frænda sínum. Atvinnan var auðvitað þegin með miklum þökkum og það var mjög spenntur ungur maður sem vaknaði eld snemma morguns og setti upp vinnuvettlingana áður en hann nuddaði stírunar úr augunum.
Þórdís komst í skrifstofuvinnu hjá Jáverk í tvo daga þar sem hún flokkaði reikninga, raðaði í og merkti möppur, ógilti teikningar og fleira spennandi.
Öll systkinin hafa svo komist í sveitina til Afa og Ömmu þar sem verkefnin eru margvísleg.
Bæði Þórdís og Signý hafa farið í vikudvöl í Vindáshlíð í sumar en Ólafur Þorri fór til Afa og Ömmu í Mánahlíðinni og var þar í rúma viku með Arnari Hauki.
Fjölskyldan gekk með VST leiðina um Leggjabrjót laugardaginn 30. júní.
Fórum með rútu frá VST og lögðum af stað frá Botnsdal um 10:40.
Fljótlega tóku krakkarnir að leiða gönguna og var rétt svo að þau fengjust til að taka umsamið hádegisstopp. Það hafðist þó og kl. 12:15 var áð efst uppi á Sandhryggnum með útsýni niður í Brynjudal. Eftir mat tók hluti hópsins smá útúrdúr rétt áður en komið var að Sandvatni niður að Skorhagafossi, en börnin gengu áfram beinustu leið og léku sér við Sandvatn á meðan. Stikluðum Súluá (sumir óðu ;-) og tókum svo stutta nestispásu stuttu eftir ármót Súluár og Öxarár. Komum í Hrútagil ca. kl. 16:15 þar sem var grillað og rútan beið eftir okkur. Frábært veður alla leiðina, stuttbuxur allan daginn en í og úr peysunum. Leiðindafluga stærstan hluta leiðarinnar, en flugnanetin redduðu því og allir komu þreyttir en ánægðir til byggða.
Signý Kristín náði þeim áfanga að verða 10 ára í gær, en hún fæddist 1. júní (á sjómannadeginum) árið 1997.
Við héldum afmælisveislu, þar sem öllum bekknum var boðið og var það mjög skemmtilegt.
Hér eru hinsvegar nokkrar myndir af duglegu stelpunni okkar.
Stoltur pabbi.
Signý hlaupastelpa.
Í baði með stóru systur.
Það er gott að knúsa litla bróður sinn.
Signý snjóbrettastelpa.
Signý á hana Nönnu.
Þórbergur segir að Signý sé besta fyrirsæta í heimi, en þessi mynd er tekin af honum.
